Review : Amanda Jenssen - Happyland

posted on 27 Jan 2010 00:42 by paradizer in 4stars
 
Amanda Jenssen - Happyland (4/5) 


หลังจากที่อัลบั้มแรกประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายในบ้านเิกิด ขายได้ถึง 2 platinum (80K+) ด้วยแนวเพลงที่เรียกว่าเป็นกระแสอินดี้ของทางสวีเดน เนื่องจากเพลงของทางแสกนดิเนเวียมักจะทำเพลงแดนซ์กันเป็นกระแสเมนสตรีม แต่ด้วยอาศัยบารมีรองชนะเลิศแห่ง Swedish Idol และแนวทางที่ชัดเจนของตนเองคือป๊อปโซล และความเป็นเรโทร ทำให้ปรสบความสำเร็จอย่างงดงาม กลับมาใหม่ครั้งนี้หนูด้าก็ยังคงทำเพลงในแนวเดิมแต่ฟังยากขึ้นเป็นอินดี้มากขึ้นกว่าอัลบั้มแรก แต่ว่าคุณภาพไม่ได้ด้อยไปกว่าเดิมเลย เอาเข้าจริงอัลบั้มนี้ดีที่สุดในบรรดาอัลบั้มที่หยิบมารีวิวห้าอัลบั้มเลยนะ 

จุดเด่น อัลบั้มที่แล้วว่าดีแล้ว อัลบั้มนี้หนูด้ายังพัฒนาตนเองได้จนน่าตกใจความเป็นโซลที่ดิบขึ้นความเ็นเรโทรที่มากขึ้น ทุกๆอย่างที่เข้มข้นมากขึ้นจากอัลบั้มที่แล้ว บวกกับเพลงที่ดีขึ้นจากอัลบั้มี่แล้ว เรียกได้ว่าแทบจะเป็นอัลบั้มที่สมบูรณ์เลยทีเดียว แต่ทำไมไม่ให้ 5 เลยล่ะ 

จุดด้อย ฟังแล้วจะหลับเอาง่าย ชื่ออัลบั้มหนูด้าชื่อว่า Happyland ฟังแล้วแฮปปี้มีความสุขก็จริง แต่ว่าเพลงแล้วจะหลับเอาหว่ะ ตอนแรกคาดหวังว่าจะมาในแนวเพลงเร็วๆบ้าง ที่หนูล่อช้าซะเกือบหมดอัลบั้ม หลับเป็นตายพอดีด้าเอ้ย 

เปิดตัวด้วยซิงเกิ้ลแรกอย่าง Happyland (4/5) เรโทรร็อคโซลผสานความ เป็นแดนซ์ ผลออกมาได้เพลงสุดแสนจะเปรี้ยวเก๋ไก๋หนึ่งเพลง Save Me For The Day (4/5) เรโทรร็อคโซลผสานลูกเล่นของเครื่องเป่ามากมาย พาลนึกถึงเพลงเก่งอย่าง Amarula Tree แต่เข้มกว่า 

ลดจังหวะมาที่ร็อคเวิสเทิร์นโฟล์คบัลลาร์ดเพราะๆในสไตล์ของหนูด้าอีกเพลง Autopilot (4/5) ที่พริ้วไปด้วยอารมณ์ของเสียงเพียโนและเสียงกีต้าร์ก่อนที่จะเพิ่มพลังเข้าไปในท่อนฮุคหม่นๆด้วยเสียงกลอง เพอคัชชั่น และ เครื่องสาย แม้ว่าดูจะเพราะมากแต่ตอนท้ายๆด้วยความพยายามที่จะใส่ลูกกเล่นเครื่องดนตรีชนิดต่างๆมากเกินไปแล้วมันตีกันก็ตาม พลาดนิดเดียวเองเนอะ 

Morning Light (3.5/5) เก๋มากๆหยิบดนตรีโซลข้นๆมาผสานกับเรโทรป๊อปร็อคเข้มๆ เน้นเครื่องเป่า ฉีกแหกแหวกแนวจากที่เคยๆทำมาดี กล้าทำและทำออกมาได้โอเคเลยทีเดียว มาที่ Our Times (4/5) ป๊อปโซลอดัลท์คอนเทมโปลารี่บัลลาร์ดกับเสียงกลองมาร์ชชิ่งและเสียงเปียโนที่ทำให้เพลงดูลึกลับแต่มีมิติตามมาด้วยเสียงครอรัสและซาวน์ลอยๆโผล่มา หลอนดี แถมตัวนักร้องก็ถ่ายทอดออกมาได้หลอนไม่แพ้กัน จนกระทั่งจุดที่จะพีคกับการลากเสียงและดนตรีที่ค่อยดังขึ้นเรื่อยๆหนักขึ้นเรื่อยๆจนจบ เลิศ 

มาเปลี่ยนเข้าสู่จังหวะแห่งความสนุกสนานกับเรโทรโฟล์คเก่าๆน่ารักๆกับ The Rebounder (4/5) เพลงทำออกมาได้น่ารักมากรวมถึงการดีไซน์การร้องก็ฟังได้สบายมากๆเข้ากับดนตรีได้ดีทีเดียว แถมยังดึงสเน่ห์แห่งวันวานคืนมาได้ดีมากด้วยเนื้อเพลงง่ายๆแต่กินใจด้วยประโยค "I don't care who you are but I Love You" น่ารักมากๆ 

The End (3.5/5) อีกหนึ่งเพลงที่ขึ้นต้นมาบ่งบอกถึงอารมณ์ด้านมืดไม่สดใสแน่นอน ขึ้นต้นด้วยเสียงหัวใจเต้นไปตลอดเพลงจนมหากาพย์ดนตรีขึ้นมา ตัวเพลงเป็นป๊อปโซลที่หยิบลูกเล่นของทางแจ๊ซมาเล่นรวมไปถึงดนตรีมหากาพย์สารพัดต่างๆนานามาผสมโรง ทำออกมาได้ดีแต่ Our Times ดูดีกว่าหน่อย มาที่ Charlie (3/5) ที่ตอนแรกนึกว่าจะเป็นเพลงเร็วแต่กลายเป็นป๊อปโซลอาร์แอนด์บีที่เล่นลูกเล่นเครื่องเป่าและคลอรัสหลอนๆลอยๆแทน ออกมาได้ดี แต่ไม่มีอะไรน่าประทับใจมากนัก 

และในที่สุดก็มีเพลงที่ดูเหมือนจะเร็วมาให้ฟังอีกเพลง Come On , Henry (3/5) ที่มาในแนวเรโทรร็อคโซล ที่ฟังแล้วมันก็คือ Happyland เวอร์ชั่นช้าและหม่นกว่านิดๆ แต่ก็ออกมาไม่ได้น่าเกลียดอะไร แต่ Happyland มันดันดีกว่านะสิ มาที่ Borderline (3/5) ป๊อปร็อคผสานกับโซลที่จังหวะของดนตรีชัดเจนในเรื่องงของจังหวะจะโคน ไม่มีอะไรมากมายนัก ปิดท้ายด้วย I Choose You (4/5) ป๊อปโซลแบบเบาๆลอยๆปิดอัลบั้มได้น่ารักมากๆ เสียงคลอรัสลอยๆคลอไปกับตัวเสียงนักร้องที่ได้อารมณ์ดีมากๆ 



สรุป เอาเป็นว่าขอการันตีว่านี่คือหนึ่งอัลบั้มที่ดีที่สุดของวัยรุ่นหญิงที่ทำเพลงในปีนี้อัลบั้มหนึ่งเลย บอกได้แค่นี้ ที่เหลือพิสูจน์กันเองนะ 

Comment

Comment:

Tweet

some points of article its great, but some point of this understand so difficul to me, overall great work

#1 By Dissertation Ideas (182.178.102.237) on 2010-10-25 18:45